คำคมเกี่ยวกับชีวิต

Love is stronger than death even though it can't stop death from happening, but no matter how hard death tries it can't separate people from love. 

It can't take away our memories either.
In the end, love is stronger than death.

 

Read more

Sympathy Flower

Memorial Speech

คำไว้อาลัย และคำกลอนงานศพ




           ละครปิดม่านแล้ว…อวสาน
           เหลือแต่ความเบิกบาน…จดไว้
           ... สะท้อนโลกย์กล่าวขาน…สุขโศก คละแฮ
           จบแน่คือชีพไซร้…ฝากได้ แค่ผลงาน

           ๐ ชีวิต ดุจละคร…ปิดม่านย้อน ซ้อนดูตน
           บทบาท สะท้อนคน…มีหลากหลาย คล้ายละคร
           ๐ เวที คือสังคม…กลุ่มผู้ชม ล้วนเรียนสอน
           แสดง ตามบทตอน…บ้างโลดแล่น แสนลำเค็ญ
           ๐ ประจักษ์ นักแสดง…ล้วนคนแข่ง มีให้เห็น
           สุขโศก โลกเปรียบเช่น…เริงโลดเล่น บนเวที
           ๐ ตอนจบ พบความสุข…ย่อมสนุก สนานศรี
           ใช่ว่า จบทุกที…จะต้องสุข ปลุกจิตตรอง
           ๐ ละคร เรื่องสมมติ…ส่วนมนุษย์ สิต้องมอง
           ปิดม่าน คนเรียกร้อง…ฤาจบแล้ว ก็ลืมกัน

   (กาพย์ห่อโคลงเห่เรือ โดย “เจ้าคุณอู๋” ๒๕ มกราคม ๒๕๕๕)
       
       วันพรุ่งนี้ อยู่ไกล ยังไม่เกิด
       ช่างมันเถิด อย่าร้อน ไปก่อนไข้
       วันวานนี้ ตายแล้ว ให้แล้วไป
       อย่าเอาใจ ไปข้อง ทั้งสองวัน

       ถ้าวันนี้ สดชื่น ระรื่นจิต
       อย่าไปคิด หน้าหลัง วาดสิ่งฝัน
       สิ่งที่แล้ว แล้วไป ให้แล้วกัน
       สิ่งที่ฝัน ไม่มา อย่าอาวรณ์

       พระราชสุทธิญาณมลคล
       
        อำลากันวันก่อนย้อนคิดถึง
        จำได้ซึ่งสีหน้า...น้ำตาไหล
        ความหม่นหมองของเราฉายเงาใจ
        รู้ทันใดว่ารักได้หักราน

        ภาพสัมพันธ์อันดีที่ร่วมสร้าง
        บนเส้นทางโรยกุหลาบที่ฉาบหวาน
        ได้มืดมิดปิดฉากฝากผลงาน
        คืออาการกำสรดสู้อดทน



   
       อย่าเอ่ยคำอำลา อาลัย ลับ
       จงระงับลิขิตปิดรอยรั่ว
       แม้อ้างว้างอย่างไรอย่าได้กลัว
       ความมืดมัวอาจสว่างบ้างสักวัน

       รักยังก้าวต่อไปด้วยใจจิต
       ทั้งสถิตนิ่งนานในลานฝัน
       สิทธิ์ที่ได้ไม่จางห่างสัมพันธ์
       ใจด้นดั้นเหมือนเดิมทั้งเพิ่มพูน

       อย่าเอ่ยคำอำลา อาลัยรัก
       เคยตระหนักอย่างไรไม่สิ้นสูญ
       อาจมีคนดีกว่ามาเกื้อกูล
       แต่อาดูรย์ดวงแด เพียงแค่เธอ

     
      สิ้นพฤกษ์โพธิ์แผ่กิ่งได้พิงร่ม
      สิ้นพระพรหมในบ้านสอนหลานเหลน
      สิ้นเสาหลักหักกร่อนร่างนอนเมรุ
      ไปตามเกณฑ์แห่งชะตาเหลืออาวรณ์

      ขอร่วมฝากความเสียใจไว้ตรงนี้
      ในวันที่เสาหลักเธอพักผ่อน
      จงเพียรสร้างกุศลบุญเป็นทุนรอน
      ส่งท่านจรเมืองแมนทดแทนคุณ.

       จะสรรหา คำใดมา บอกรักแม่                    จะพร่ำบอก ว่าตระหนัก คุณยิ่งใหญ่
       จะเอ่ยคำ ว่ารักแม่ สุดหัวใจ                       จะฝากไว้ ว่าบูชา ค่าน้ำนม
       ก็ไม่ได้ ครึ่งหัวใจ ที่แม่รัก                         ก็ไม่หนัก เท่าบุญคุณ ที่สั่งสม
       ก็ไม่แน่น สุดชีวา สุดอารมณ์                      ก็ไม่คม เท่าวาจา แม่กล่อมนอน
       จึงตั้งใจ ดูแลแม่ ให้สุขขี                           พาสร้างบุญ สร้างบารมี ดุจสิงขร
       รัตนตรัย คือที่พึง ยามม้วยมรณ์                  เก็บเสบียง เป็นทุนรอน ไว้เดินทาง
       ใช่เพียงหวัง ตอบแทน แค่ชาตินี้                 หวังให้แม่ ชีวิตดี ส่องสว่าง
       ทุกชาติไป ได้มาพบ ทางสายกลาง              บุญนำทาง ให้แม่สุข จนสุดธรรม
       เดินทางไกล ครั้งนี้ ลูกขอส่ง                      ให้แม่ตรง เฝ้าทวยเทพ บนสรวงสวรรค์
       สถิตย์สถาน สุคติ นิจนิรันดร์                      ขอวิญญาณ สู่ห้วงทิพย์ พบนิพพาน